พลิกอดีตเผย 3 เรื่องจริงจากเด็กติดเกมสู่หมอจั๊มในปัจจุบัน

🎮 เล่าเรื่องตอนเด็กให้ฟังหน่อย

ถ้าย้อนเวลากลับไปตอนเด็ก ๆ สิ่งหนึ่งที่ผมชอบมากที่สุดคือ “การเล่นเกม”
ถ้าย้อนกลับไปตอนมัธยม หมอจั๊มไม่เคยคิดเลยว่าจะได้มาเป็นหมอ
เพราะในตอนนั้นสิ่งที่อยากเป็นจริง ๆ คือ “วิศวกร”
ผมชอบเครื่องกล ชอบเทคโนโลยี ชอบออกแบบ
เรียกได้ว่าเป็นเด็กสายเกมแบบเต็มตัวจริงๆ

แต่คนที่อยากให้ผมเป็นหมอที่สุดคือ “แม่”
จนถึงก่อนวันสอบหนึ่งวัน ผมเดินไปสารภาพกับแม่ว่า ผมไม่ได้อ่านวิชานี้เลย ผมคงทำไม่ได้แน่ๆ

แต่แม่ผมไม่ยอมแพ้
ก่อนวันสอบ แม่ถึงขั้นติวให้ผมในคืนนั้นเลยเพื่อจะไปสอบพรุ่งนี้
จากที่ผมง่วงก็ต้องฝืนอ่าน จากที่ไม่มั่นใจก็เริ่มตั้งใจมากขึ้น
จนวันหนึ่ง…ผมสอบติดหมอจริง ๆ

ตอนนั้นความรู้สึกแรกคือ “ดีใจนะ แต่ก็ยังงง ๆ”
เหมือนชีวิตเปลี่ยนเส้นทางแบบไม่ทันตั้งตัว
แต่พอได้เรียน ได้อยู่กับคนไข้จริง ๆ
ผมเริ่มเข้าใจเลยว่า…บางที “เส้นทางที่เราไม่ได้เลือกเอง”
อาจพาเราไปเจอ “ตัวตนที่ใช่ที่สุด” ก็ได้

🩺 ทำไมหมอจั๊มถึงเลือกเรียน “หมอศัลยกรรม”

จริง ๆ แล้ว ผมเป็นคนชอบศิลปะมาตั้งแต่เด็ก
ไม่ว่าจะวาดรูป ต่อเลโก้ เล่นดนตรี หรือออกแบบต่างๆ ผมรู้สึกสนุกทุกครั้งที่ได้ “จินตนาการ” แล้วเห็นมันกลายเป็นของจริง

พอโตขึ้น ความชอบนั้นก็ยังอยู่
แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปคือ “สิ่งที่อยากสร้างศิลปะ”
จากของเล่น…กลายเป็น “ร่างกายคน”
จากงานศิลปะ…กลายเป็น “งานศัลยกรรม”

สำหรับผม การเป็นหมอศัลยกรรมมันไม่ใช่แค่เรื่องของมีด เทคนิค หรือ แค่ทำให้สวย
แต่มันคือ “การออกแบบความมั่นใจให้กับคนไข้คนคนหนึ่งได้มีชีวิตใหม่อีกครั้ง”

ศัลยกรรมสำหรับผมจึงไม่ใช่แค่การทำให้ “สวยขึ้น”
แต่คือการทำให้เขา “กล้าที่จะยิ้มให้ตัวเอง มีความมั่นใจ ในการแต่งตัว ออกไปนอกบ้าน ชมรูปร่างตัวเอง” มากขึ้น
เพราะบางครั้งแผลในใจ มันก็เริ่มรักษาได้…จากการมองกระจกแล้วรู้สึกดีกับตัวเอง ทุกครั้งที่คนไข้กลับมาหาผมแล้วยิ้มเดินเข้ามา มันทำให้ผมรู้สึกดีใจอย่างบอกไม่ถูก รอยยิ้มของคนไข้มันทำให้ผมรู้สึกดีมากในทุกๆครั้งที่เห็น นั่นคือสิ่งที่ทำให้ผมมีแรงที่จะได้ทำสิ่งดีๆต่อไป

🫶🏻 ฝากถึงคนที่ยัง “หาตัวเองไม่เจอ”

หมอจั๊มอยากบอกว่า…
มันไม่เป็นไรเลยนะ ที่วันนี้เรายังไม่รู้ว่าจะอยากเป็นอะไร หรือยังไม่เห็นภาพอนาคตชัดเจน
เพราะความจริงคือ ไม่มีใคร “เจอสิ่งที่ใช่” ตั้งแต่ครั้งแรกหรอก

ตอนเด็ก ๆ ผมเองก็เหมือนกัน
อยากเป็นวิศวกร ชอบเล่นเกม ชอบออกแบบ ไม่เคยนึกเลยว่าจะได้เป็นหมอ
แต่พอเดินมาถึงจุดนี้ ก็เพิ่งรู้ว่า “บางครั้งสิ่งที่ใช่ มันค่อย ๆ เผยตัวตอนเราเริ่มลงมือทำ ได้ลอง ได้เรียนรู้ ”

อย่ารีบกดดันตัวเอง ไม่ต้องพยายามตอบคำถามโลกตอนนี้ว่าตัวเองจะเป็นอะไร
แค่ “เปิดใจลอง” ไปเรื่อย ๆผมอยากให้ลองเรียนรู้สิ่งใหม่ ๆ ลองทำในสิ่งที่ชอบแม้จะเล็กน้อย
เพราะทุกประสบการณ์ มันจะพาเราเข้าใกล้ตัวเองขึ้นทีละนิด

และคุณจงจำไว้ว่า